Geceleri gözüme uyku girmiyor.
Düşünmeden duramıyorum.
Onu ilk gördüğümüzde, Simón'u nasıl çağırdığımızı hatırlıyor musun?
"İki Küçük Kiloluk'.
"Benim iki küçük kiloluğum". Hep hepsi o kadar geliyordu.
Doktorlar çok zayıf olduğunu söylemişlerdi.
Ama bizim için yeter de artardı bile.
Gerçi normal bir çocuk olabilmesinin zayıf bir şans olduğunun farkındaydık.
Ama onu gördüğümüzde,
...gülümseyişini ilk defa gördüğümüzde...
Gözleri. Çakmak çakmak parlayan gözleri...
Simón bizi güçlendirdi, Carlos.
Beraber kalarak güçlendik.
Beraber.
Sinir bozucu oluyorsam beni mazur gör, ama gerçekten zor.
Carlos, banyoda biri var.
- Ne oldu? - Burada biri vardı.
Carlos, gel dokun, hâlâ sıcak. - Tabii ki sıcak olacak, şimdi kalktım.
Biri yatağa yatmıştı. Beni kandırdı.
Yaşayanların ölülerle...
...bilinçaltımızda bir arada yaşadığını söylediğinde Jung bu sözünde ciddiydi.
Almanlar "ölümün elçisi" için başka bir isim kullanırlar.
"Doppelganger".
Kişinin kendi suretinde beliren bir başka varlık.
Çifti.
Size gösterdiğim bu ve diğerlerini daha iyi anlatabilmek için...
...aklınızdaki soru işaretlerini gidermesi açısından...
...öbür dünyaya açık bir pasaport, diyebiliriz.
- Oğlunuz ne kadar süredir kayıp? - Dokuz ay.
Onun kaybolmasıyla ilintili tuhaf şeyler oluyor.
Kime başvuracağımı bilemiyorum. - O kadar basit değildir.
Sarı sayfaları açıp bir cinci hoca bulamazsınız.
Oğlumu kaçırandan almıştım.
Polis bu kişinin 30 yıldır ölü olduğunu söylüyor.
Oğlum birinin elinde. Niye bilmiyorum. Ama elim kolum bağlı oturmayacağım.
Bu alanda uzman biri var. Güvendiğim biri.
Açık konuşacağım.
Evinize bir medyumun gelmesine izin verir miydiniz?
- Çocukların yetimhanede kaldıkları oda burası mıydı? - Hayır, yatak odası arkada.
- O hâlde işe oradan başlayacağız. Enrique! - Tamam. Bir saat ver bana.
Çocuğun bu evde eskiden kullandığı bir objeyi istiyorum.
Ve şayet mümkünse eskiden giydiği bir elbise.
Yalnız değiliz.
Polis psikoloğu Pilar'dır. Seansa katılmak istiyordu.
Siz de uygun görürseniz.
Ne âlâ, ne âlâ! Polisler iyidir.
- O bebeği niye istedi? - Transa geçişi kolaylaştırmak için.
Giysiler ve objeler onun geçişini sağlar...
...ve çekilişi başlatır.
- Çekiliş derken? - Ruhani bir davet.
Geçmiş, şu an ve gelecek üst üste eklenmiş ve kesişmektedir.
Zaman yolculuğu gibi düşünebilirsiniz.
Büyücülük gibi gelebilir, ama paralel algılamalardan korkmamalısınız.
Bir şey varsa Aurora bunu görecektir.
İnşallah hepimiz görebiliriz.
Her şey hazır, Enrique.
Siz ne zaman başlarsanız.
- Aurora, beni duyabiliyor musun? - Gayet net olarak.
Başlıyoruz.
Etrafındaki her şey solmaya başlıyor.
Karanlık senin etrafında bir daire örüp seni içine alıyor.
Her şey kararıyor. Bizler burada değiliz şimdi.
Artık karanlıkta tek başınasın...
...ve karanlık yok olmaya başlıyor.
Ondan geriye doğru saymaya başlayacağım.
Ve bitirdiğim vakit...
...istediğin yere gidebilecek ve bu evde saklananı görebileceksin.
On.
Dokuz.
Sekiz.
Yedi.
Altı.
Beş.
Dört.
Üç.
İki.
Bir.
Gözlerini açabilirsin.
Çok soğuk.
Cam açık.
Aurora, etrafına bakmanı istiyorum. Orada biri var mı?
Birini duyabiliyorum.
Birini...
Bir şey duyuyorum.
Gelip gidiyor.
Ses kesildi şimdi.
Kaybettim galiba.
Bir şey duyuyorum.
...yalnız başına.
Çocuklar. Çocuk olduklarına eminim.
Sesleri koridorun sonundan geliyor galiba.
Açamıyorum.
Kilitli.
Ama içeride biri var.
Niye ağlıyorsunuz?
- Hastayız! - Hasta olan kim?
Canınızı yakmayacağım. Açın kapıyı. Korkmayın.
Açın kapıyı. - Sen aç kapıyı!
Size neler yapmışlar böyle?!
Neler yapmışlar böyle?!
Aurora, gördüklerini anlat bana.
Beş çocuk var. Çok hastalar. Ağlıyorlar.
Ne oldu, ne?
Ölüyorlar. Sizi kim zehirlemek ister?
Bizi öldürecek!
Oğlum orada mı?
Aurora, Simón da orada mı?
Simón, burada mısın?
Aurora, beni duyabiliyor musun?
Çıkartalım onu.
Aurora, odanın ortasında dur. Ondan geriye sayacağım.
On.
Dokuz.
Sekiz.
Yedi.
Altı.
Beş.
Dört.
Üç.
İki.
Bir.
Evin içindeydim, ama...
...her şey farklıydı. Yataklar, oyuncaklar, duvarlar, her şey çok eskiydi.
Deniz fenerinin ışığı pencereden içeri giriyordu.
Simón'u görmediniz mi?
Çok karanlıktı, özür dilerim. Hiçbirinin yüzünü göremedim.
Ama çocuklar oradaydılar. - Çocukları gördünüz yani?
- Doğrudur. - Hayaletlerden bahsediyorsunuz.
Hayalet nedir peki, Carlos? Orada bir şey vardı, hepimiz gördük.
Başımıza bir felaket geldiğinde bazen bir iz,
...iki zaman çizgisini birbirine bağlayan bir yara bırakır.
Kendini sürekli tekrar eden, duyulmayı bekleyen bir yankıya benzer.
Bir yara izi gibi... Ay, çok özür dilerim.
Dinmesi için şefkat bekleyen bir yara izi, bir acı gibi.
Laura...
...ölüme bu kadar yakın olan bizler böyle mesajlara daha açık oluruz.
Diyorsunuz ki; benim oğlumun bu çocukları görebilmesinin nedeni...
...çünkü...
Pekâlâ. Bu kadarı yeterli. Eşyalarınızı alıp buradan ayrılın, lütfen.
Onları öylece gönderemeyiz.
Laura, bu bir mizansen, bir kaldırım gösterisi.
İnanamıyorum artık. Nedenmiş peki? Hangi sebeple? Dürüstler, değil mi?
Para peşinde değiller. - Henüz.
Ya ne yapayım? Söylesenize, ne yapayım ben?
Ölü ya da diri olduğuna dair polis tek bir ipucu bile bulamadı.
Ne yapacağım, oturup bekleyecek miyim? Bir dinlesek ne zarar çıkar?
- Laura, lütfen uzatma! - Hayır, sen uzatma!
Pilar, desene bana...
...bu siktiğimin köyünde kaç tane benzer vakayla karşılaştınız?
Kendinize başka meşgale bulun. Sizi buraya ben davet etmedim.
- Ne yapmalıyım? - Tatlım, sen güçlü bir annesin.
Çektiğin bu acı sana kuvvet veriyor. Sana yönünü gösterecektir.
Ama oğlunu bulmak için ne kadar uzağa gitmeye razı olduğunu ancak sen bilebilirsin.
- Ne yapacağımı bilmiyorum. - Duyuyor, ama dinlemiyorsun.
Görmekten geçmez inanmak. Tam tersidir aslı.
Önce inan...
...sonra göreceksin.
Ne yapıyorsun?
Burada daha fazla kalamayız.
En azından bir süreliğine buradan uzaklaşmalıyız.
Çocuklar burada. Aurora onları gördü. Böyle gidemem.
Sesleri sen de duydun. - Şu, Enrique hepsini uydurmuştur.
Hepsi bir kurmaca, göremiyor musun bunu?
Pilar'ın lafları bunlar; kurmaca.
Onun mantıklı teorisi. - O kadın bizi koruyor.
- Kimden koruyor? - Bu geceki gibi olaylardan.
İnsanlar evimize girip çıkarak yaşamımızın içine ediyorlar!
- Amaçları sadece yardım etmek. - Yardım mı?
Onları duymadın mı?
Simón'u bulmaktan bahsettiler mi? Hayır. Tek istedikleri ölülerle görüşebilmek.
Simón hayattaysa bize nasıl yardımcı olabilirler, anlamıyorum.
Hayatta değilse de onu geri getiremezler.
Bu safsataları duymaktan gına geldi. Lütfen, çıkalım şu evden.
Boşver, diyemezsin bana. Ne sen ne de Pilar.
Bunu atlatabiliriz. Çocuğu kaybedip de ayağa kalkabilen bir sürü aile var.
Ben Simón ile olmak istiyorum, bunu anlayamıyor musun?
Gitmek istersen sana mâni olmam. Benim tek bilmek istediğim...
...onun nerede olduğu!
Neredesin?
Korkmuyorum.
Oynamak mı istiyorsun?
Benimle mi oynayacaksın?
Benigna?
Lütfen, Simón olmasın.
- Beş çocuk var, değil mi? - Evet.
Bütün arkadaşlarım.
Martín, Rita, Alicia, Guillermo, Víctor.
Benigna onları öldürdü. Kulübeye gitmesi bu yüzdendi, cesetleri saklamak için.
Olayı çözdüm.
Tomás onlarla oynarken öldü, şimdi de Simón ve benimle oynuyorlar.
Simón tehlike içinde ve ben nasıl oynayacağımı bilmiyorum.
Nasıl oynayacağımı bilmiyorum. - Laura, hepsi kafanda.
Kendi gözlerimle gördüm. Bugünkü olaya ne diyeceksin? İpuçlarını kim koydu?
- Bunların hepsini Simón tasarlamıştı. - Kim?
Söylesene hadi! Kim?
Eşyalarımı topladım. Burada kalmamızı istemiyorum.
- Daha gidemem. - Ben burada yaşamayacağım...
...ve sen de yalnız kalamazsın.
Öyle aniden çıkıp gidemem, her taraf anılarla dolu.
Vedalaşmalıyım önce.
İki gün. Tek başıma.
Lütfen, buna ihtiyacım var.
Lütfen.
Bize bahşettiğin nimetler için sana şükürler olsun.
Hepimizi yeniden bir araya getirme lütfunu gösterdiğin için şükürler olsun.
Daha ne istiyorsunuz artık?!
Daha ne yapmam gerek? Ne?
Zamanım kalmadı, hiç zamanım kalmadı.
Oynamak mı istiyorsunuz? Bu mudur?
Bir anlaşma yapalım. Biraz oynayacağız sonra Simón'un yerini söyleyeceksiniz.
Anlaştık mı?
Bir, iki, üç, elim sende!
Bir...
Bir, iki, üç, elim sende!
Bir, iki, üç...
Dur, dur! Hayır. Canınızı acıtmayacağım. Sadece Simón'u bulmak istiyorum.
Anne, niçin ağlıyorsun?
Ah, bir tanem benim!
İyi misin? Donmuşsun.
Sakın merak etme. Hiç korkma, seni buradan çıkartacağım.
Kalıp bizimle oynasana.
Olmaz, canım, oynamaya devam edemeyiz.
Beni dinle, Simón.
Burada sadece ikimizin olduğunu düşün. Tamam mı?
Eve gelmeden önceki günlerimizi düşün. Hatırlıyor musun?
Sadece bunu düşün.
Babanı, önümüzdeki Noel'i ve birlikte yapacaklarımızı düşün.
Bunların hepsini düşün, hayatım. Gözlerini sıkı sıkı kapa.
Büyüdüğün zamanı düşün. Ne olmak isteyeceğini düşün, hayatım.
Gideceğin okulları, tanışacağın arkadaşları düşün.
Ve bir süreliğine de olsa...
...Tomás ve diğer çocukların aslında var olmadıklarını düşün.
Hepsi hayal ürünü, hayatım. Aynı bir kabus gibi.
Benim için bunu yap, Simón.
Gözlerini açtığında...
...onları kov gitsinler buradan.
Gözlerini kapalı tut, hayatım.
Ve benimle oynamaya devam et.
Oynamaya devam et, tamam mı?
- Neymiş o? - Tomás'ın küçük evi.
Seni buldum ama. Hiç adil değil.
Seni buldum...
Simón'u geri istiyorum!
Anne, gözlerimi açabilir miyim?
Tabii ki de açabilirsin, canım.
Anne...
...özel madeni paraları buldum. Şimdi dilek tutabilirim.
Burada kalmanı ve bize bakmanı diliyorum.
Laura bu!
Masaldaki Wendy gibi yaşlanmış.
Laura.
Yaklaş, korkma.
Ev. Kumsal. Kayıp çocuklar.
Evvel zaman içinde...
...kayıp çocukların yaşadığı kumsala yakın bir ev varmış...
Laura ile Simón'un ve yetimlerin anısına
Martín, Rita, Guillermo, Alicia, Víctor ve Tomás
Çeviri: daedalus@yedincigemi.com www.paylashturk.com
YETİMHANE